Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2012

ΓΛΥΚΟΧΑΡΑΖΕΙ Η ΑΝΟΙΞΗ

Νωρίς το πρωί στο λιβάδι, παντού διάσπαρτοι ανθοί,
μου χαμογελά η φύση σκέπτομαι.
Θέλω να κυλιστώ πάνω στις μικρές μαργαρίτες
και στο καταπράσινο χορτάρι που κέντησε η άνοιξη.
Μοναδικές στιγμές που ξέκλεψα, δουλειά και
θαυμασμός μαζί όσο κοιτώ γύρω μου τη φύση.


Γοργά περνούν οι μέρες και η γη φορά πάλι τα γιορτινά
της έτοιμη να δεχτεί τους μουσαφίρηδες .
Τα παραθυρόφυλλα των δέντρων ένα χειμώνα ολάκερο
έμειναν κλειστά, τώρα διστακτικά ανοίγουν.
Τόση ομορφιά, όπου να πέσει η θολή μου ματιά
κρυσταλλώνει μετρώντας κάθε λεπτό, ξεχνώντας
τι κατέγραψε.


Μοσχομυρίζω κι’ αναπνέω.
Ακούω το κλάμα του νεογέννητου κάθε φορά που σκάει
το μπουμπούκι, κάθε φορά που ανοίγουν τα νυσταγμένα
μάτια στα κλαδιά.